wspaniale
wspaniało
-
tak dobrze, że może budzić podziw
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
słownictwo oceniające -
- wspaniale czuć się; wyglądać; gotować; wypaść, zapowiadać się, zaprezentować się; współgrać; bawić się, tańczyć, śpiewać; przygotowany, wykształcony; urządzony, odrestaurowany, zachowany
- wspaniale zbudowany
-
Nie pamiętał, czy kiedyś czuł się wspanialej, czy świat kiedykolwiek był piękniejszy, a warszawskie powietrze bardziej ożywcze, pachnące wilgocią i... fiołkami.
źródło: NKJP: Manuela Gretkowska: Sceny z życia pozamałżeńskiego, 2003
- Zachował się pan wspaniale - podkreślił jeszcze raz Kukieła.
źródło: NKJP: Michał Bielecki: Dziewczyna z Banku Prowincjonalnego S.A., 1997
[...] z lokami brunatnych włosów spadających na czoło i szyję, z małym, prostym nosem i brązową cerą naprawdę wyglądał wspaniale.
źródło: NKJP: Bronisław Świderski: Słowa obcego, 1998
Gotowała wspaniale, wyniosła to z domu, gdzie dziedzina ta odgrywała decydującą rolę w kształtowaniu rodzinnych uczuć.
źródło: NKJP: Włodzimierz Kowalewski: Bóg zapłacz!, 2000
- Nie miewam kłopotów z pamięcią.
- Wspaniale. Odpowiedzi na pytania, które jesteś mi dłużny, nie sprawią ci zatem kłopotów również. Słucham zatem
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002
-
część mowy: przysłówek
stopień równy wspaniale
stopień wyższy wspanialej
-
Na podstawie indeksu haseł