dawacz

  • pot.  żart.  osoba, która coś komuś daje
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zwroty grzecznościowe i zachowania akceptowane społecznie

  • Dobrowolnie i z radością cierpieć, trudzić się, boleć, dawać itp. Wiesz co, to mi pachnie jakąś zgniłą chrześcijańską ideologią. Teoria „braczy” i „dawaczy” przestała już być modna.

    źródło: NKJP: Internet

    Dawałem siebie, jako obiekt dawania — tak to można ująć. To jest zawsze wymiana. Widzę to wyraźnie teraz, kiedy zdarza mi się być tym „dawaczem”. Wynika to trochę z racji wieku, a trochę z racji różnych pełnionych funkcji — choćby nauczyciela akademickiego.

    źródło: KWJP: Agnieszka Jucewicz: Czułość mistrza, Wysokie Obcasy, 2017-05-18

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. dawacz
    dawacze
    ndepr
    dawacze
    depr
    D. dawacza
    dawaczy
    C. dawaczowi
    dawaczom
    B. dawacza
    dawaczy
    N. dawaczem
    dawaczami
    Ms. dawaczu
    dawaczach
    W. dawaczu
    dawacze
    ndepr
    dawacze
    depr
  • Zob. dawać

CHRONOLOGIZACJA:
1564, Mącz
Data ostatniej modyfikacji: 09.06.2026