biofilia

  • książk.  skłonność człowieka do kontaktu z naturą, opisywana przez psychologów jako naturalna potrzeba
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka


    CZŁOWIEK I PRZYRODA

  • Biofilia wyrażona jako pęd ku temu co żywe zostaje przytłumiona przez drugą stronę naszej podwójnej osobowości czyli nekrofilię, rozumianą jako pęd ku śmierci.

    źródło: NKJP: Cezary Tajer: Czuję, więc jestem, Zielone Brygady. Pismo Ekologów, 2000-05-01

    Biofilia [...] przejawia się, gdy z zainteresowaniem pochylamy się nad pierwszym pierwiosnkiem, który wychylił się spod śniegu [...].

    źródło: Józef Życiński: Trzy kultury, 1990 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. biofilia
    biofilie
    D. biofilii
    biofilii
    neut
    biofilij
    char
    C. biofilii
    biofiliom
    B. biofilię
    biofilie
    N. biofilią
    biofiliami
    Ms. biofilii
    biofiliach
    W. biofilio
    biofilie

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Od: bio- (z gr. bíos 'życie') i -filia (z gr. philia 'przyjaźń')

CHRONOLOGIZACJA:
1946, M. Arcta słownik wyrazów obcych, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 10.06.2026