-
książk.
skłonność człowieka do kontaktu z naturą, opisywana przez psychologów jako naturalna potrzeba
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
CZŁOWIEK I PRZYRODA
-
|
Biofilia wyrażona jako pęd ku temu co żywe zostaje przytłumiona przez drugą stronę naszej podwójnej osobowości czyli nekrofilię, rozumianą jako pęd ku śmierci.
źródło: NKJP: Cezary Tajer: Czuję, więc jestem, Zielone Brygady. Pismo Ekologów, 2000-05-01
|
|
Biofilia [...] przejawia się, gdy z zainteresowaniem pochylamy się nad pierwszym pierwiosnkiem, który wychylił się spod śniegu [...].
źródło: Józef Życiński: Trzy kultury, 1990 (books.google.pl)
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
biofilia
|
biofilie
|
|
| D. |
biofilii
|
biofilii
|
neut |
biofilij
|
char |
| C. |
biofilii
|
biofiliom
|
|
| B. |
biofilię
|
biofilie
|
|
| N. |
biofilią
|
biofiliami
|
|
| Ms. |
biofilii
|
biofiliach
|
|
| W. |
biofilio
|
biofilie
|
|
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Od: bio- (z gr. bíos 'życie') i -filia (z gr. philia 'przyjaźń')
CHRONOLOGIZACJA:
1946,
M. Arcta słownik wyrazów obcych, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 10.06.2026