posesjonat

  • książk.  właściciel posiadłości ziemskiej lub nieruchomości miejskiej
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Finanse

    własność

  • Rzeczywistymi przywilejami i owocami cudzej pracy dysponowała o wiele bardziej ekskluzywna warstwa posesjonatów, której wierzchołek stanowiła grupa senatorsko-magnacka, licząca zaledwie kilkadziesiąt rodzin.

    źródło: KWJP: Jan K. Ostrowski: Czasy saskie: ostatni stopień upadku czy początek odrodzenia? Mówią Wieki, 2018-06-01

    Dziedzice mieli nie tylko przywileje i szereg praw, lecz także obowiązki wobec lokalnej społeczności. Jako posesjonaci, osoby zarządzające i wykształcone powinni bowiem roztaczać opiekę nad ludnością wiejską.

    źródło: KWJP: Emanuela Tatarkiewicz: Dwór polski. Literackie obrazy w prozie XIX i XX wieku, 2019

    Sprowadzał więc i hodował ptaki egzotyczne, ale wypuszczał je na wolność, albowiem zdaniem posesjonata ich ekstraordynaryjny widok miał zachęcać chłopów do znacznie wydajniejszej pracy na pańszczyźnie.

    źródło: KWJP: Arkadiusz Szaraniec: Warszawa Dzika, 2019

    Dziś nowi posesjonaci dbają tylko o siebie. Rezydencje kapią luksusem - z zewnątrz, a jeszcze bardziej wewnątrz, a na ulicach nogi sobie można połamać.

    źródło: NKJP: Danuta Zagrodzka: Snobizm nasyca nową treścią jałowe pustkowia..., Gazeta Wyborcza, 1995-06-02

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. posesjonat
    posesjonaci
    ndepr
    posesjonaty
    depr
    D. posesjonata
    posesjonatów
    C. posesjonatowi
    posesjonatom
    B. posesjonata
    posesjonatów
    N. posesjonatem
    posesjonatami
    Ms. posesjonacie
    posesjonatach
    W. posesjonacie
    posesjonaci
    ndepr
    posesjonaty
    depr
  • łac. possesiō 'posiadłość'

CHRONOLOGIZACJA:
1681, KorBa
W postaci: possessyonat
Data ostatniej modyfikacji: 18.06.2026