dekretarz

  • Definicja
    księga sądowa, do której dawniej wpisywano wyroki
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Prawo i łamanie prawa

    sąd


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • Cytaty

    Groźni sędziowie najczęściej nie umieli pisać, a namiestnicy albo gubernatorowie Satanowscy czasem tylko potwierdzali wyroki, podpisując je w dekretarzu.

    źródło: Internet: slowopolskie.online

    Dekrety te powinny być czytane najpóźniej trzy dni po sentencji, następnie należy je wpisać w dekretarzu z wszystkimi dokumentami wyszczególnionymi w sumariuszu, który jest podpisywany w każdą sobotę przez deputatów obecnych na danej sprawie [...]

    źródło: Wojciech Organiściak: Wincenty Skrzetuski o Trybunale Koronnym i Litewskim, Studia Iuridica Lublinensia, nr 19, 2013 (journals.umcs.pl)
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. dekretarz
    		 dekretarze
    D. dekretarza
    		 dekretarzy
    C. dekretarzowi
    		 dekretarzom
    B. dekretarz
    		 dekretarze
    N. dekretarzem
    		 dekretarzami
    Ms. dekretarzu
    		 dekretarzach
    W. dekretarzu
    		 dekretarze
  • Pochodzenie

    Od: dekret

CHRONOLOGIZACJA:
1766, Ordynacya Trybunału Koronnego, polona.pl
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 07.07.2026