demeryt

  • daw.  duchowny skazany na pokutę w odosobnieniu za wykroczenie przeciw prawu kościelnemu
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    osoby związane z religią i kościołem


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • Benedyktyni przebywali jeszcze w klasztorze w niewielkiej liczbie do 1853 r. Po śmierci ostatniego z nich zabudowania klasztorne zostały przeznaczone dla księży demerytów [...].

    źródło: KWJP: Wojciech Kania, Krzysztof Hawro: W mocy krzyża, Niedziela, 2020-09-12

    - Nie wiesz - przeor odgadł z milczenia. - Lub zręcznie udajesz, że nie wiesz. Jest to otóż dom demerytów. Co to takiego dom demerytów , zapewne nie wiesz również lub z równą zręcznością udasz, że nie wiesz. Tedy ci powiem: jest to więzienie.

    źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. demeryt
    demeryci
    ndepr
    demeryty
    depr
    D. demeryta
    demerytów
    C. demerytowi
    demerytom
    B. demeryta
    demerytów
    N. demerytem
    demerytami
    Ms. demerycie
    demerytach
    W. demerycie
    demeryci
    ndepr
    demeryty
    depr
  • łac. śred. demeritum 'przewinienie, grzech'

CHRONOLOGIZACJA:
1812, Prawa i zwyczaie Konwiktu Warszawskiego Xięży Piiarów, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 14.07.2026