pouczać się (nawzajem) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

zwracać sobie nawzajem uwagę, że postępuje się lub robi coś niewłaściwie, i mówić, jak powinno się to zrobić lub postąpić

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

	Odbywali regularnie zebrania modlitewne, recytowali Biblię z pamięci i pouczali się wzajemnie, jak być wiernymi Chrystusowi a przeciwnikami antychrysta [...]. źródło: NKJP: Walter J. Ciszek, Daniel Flaherty: Z Bogiem w Rosji, 2009
	Internauci pouczają się wzajemnie, że już nigdy nie można zjeść kalafiora, a zakupy należy robić z lupą w ręku, zwracając uwagę na każdy szczegół. źródło: Katarzyna Szymańska: Niedoczynność tarczycy – przyczyny, objawy i dieta, bediet.pl
	Rodzeństwo Czernikowskich wybierało drinki z baru, pouczając się nawzajem, czego z czym nie mieszać. źródło: KWJP: Weronika Pawlak: Pokochaj mnie pod uniwersytetem, 2022
	Gdy złapią cię za rękę na kradzieży powiedz, że to nie twoja ręka - pouczają się przestępcy w jednym z polskich filmów. źródło: NKJP: sz: Złodziejska fantazja, Dziennik Bałtycki, 2003-02-08

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pouczałem się +(e)m się pouczał	pouczałam się +(e)m się pouczała	pouczałom się +(e)m się pouczało	pouczaliśmy się +(e)śmy się pouczali	pouczałyśmy się +(e)śmy się pouczały
2 os.	pouczałeś się +(e)ś się pouczał	pouczałaś się +(e)ś się pouczała	pouczałoś się +(e)ś się pouczało	pouczaliście się +(e)ście się pouczali	pouczałyście się +(e)ście się pouczały
3 os.	pouczał się	pouczała się	pouczało się	pouczali się	pouczały się

bezosobnik: pouczano się

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę się pouczał będę się pouczać	będę się pouczała będę się pouczać	będę się pouczało będę się pouczać	będziemy się pouczali będziemy się pouczać	będziemy się pouczały będziemy się pouczać
2 os.	będziesz się pouczał będziesz się pouczać	będziesz się pouczała będziesz się pouczać	będziesz się pouczało będziesz się pouczać	będziecie się pouczali będziecie się pouczać	będziecie się pouczały będziecie się pouczać
3 os.	będzie się pouczał będzie się pouczać	będzie się pouczała będzie się pouczać	będzie się pouczało będzie się pouczać	będą się pouczali będą się pouczać	będą się pouczały będą się pouczać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		pouczajmy się
2 os.	pouczaj się	pouczajcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pouczałbym się bym się pouczał	pouczałabym się bym się pouczała	pouczałobym się bym się pouczało	pouczalibyśmy się byśmy się pouczali	pouczałybyśmy się byśmy się pouczały
2 os.	pouczałbyś się byś się pouczał	pouczałabyś się byś się pouczała	pouczałobyś się byś się pouczało	pouczalibyście się byście się pouczali	pouczałybyście się byście się pouczały
3 os.	pouczałby się by się pouczał	pouczałaby się by się pouczała	pouczałoby się by się pouczało	pouczaliby się by się pouczali	pouczałyby się by się pouczały

bezosobnik: pouczano by się

bezokolicznik: pouczać się

imiesłów przysłówkowy współczesny: pouczając się

gerundium: pouczanie się

imiesłów przymiotnikowy czynny: pouczający się

	+	pouczać się	+	że ZDANIE \| ZDANIE PYTAJNOZALEŻNE
	+	pouczać się	+	MOWA WPROST