blednica

  • daw.  choroba objawiająca się bladością lub zielonkawą barwą skóry, wynikającą z niedoboru żelaza u dorastających dziewcząt i młodych kobiet
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Choroby i ich leczenie

    rodzaje chorób

  • synonimy:  bladaczka
    chloroza
    hiperonimy:  choroba I
    • chory na blednicę
    • mieć blednicę
    • chorować na blednicę
  • – Alfredzie! – krzyknęła donośnie, aż echo odbiło się w domu. – Chodź tu i spójrz! Czy aby panna Róża nie ma blednicy?

    źródło: KWJP: Julia Gambrot: Różany eter, 2019

    Nawet jednak w krótkiej krotochwili autor nie omieszkał przypomnieć teatralnym widzom, że szwaczki to najbiedniejszy z biednych rodzajów kobiet. Są głodne, chore na gruźlicę i blednicę, poniewierane i wyzyskiwane przez pracodawców [...].

    źródło: KWJP: Alicja Urbanik-Kopeć: Anioł w domu, mrówka w fabryce, 2018

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. blednica
    blednice
    D. blednicy
    blednic
    C. blednicy
    blednicom
    B. blednicę
    blednice
    N. blednicą
    blednicami
    Ms. blednicy
    blednicach
    W. blednico
    blednice

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Zob. blady

CHRONOLOGIZACJA:
1840, Konstantyn Pawlikowski, Krotka nauka o chowie owiec poprawnych, books.google.pl
Inne znaczenie: 'choroba owiec'
Data ostatniej modyfikacji: 07.07.2026