melancholijnie

  • w sposób nastrojowy, refleksyjny lub nostalgiczny
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Stany psychiczne człowieka

    emocje i uczucia

    • melancholijnie dodać, myśleć, patrzeć/popatrzeć, stwierdzić, zapatrzeć się
    • lirycznie i melancholijnie, nastrojowo i melancholijnie, romantycznie i melancholijnie, smutno i melancholijnie, tęsknie i melancholijnie
  • Zabytkowe kamieniczki i kościoły, które mijał, nastroiły go melancholijnie.

    źródło: NKJP: Marek Ławrynowicz: Diabeł na dzwonnicy, 1996

    - Ostrzegałem was, żebyście nie wciągali mnie do współpracy - ciągnął dalej melancholijnie, żeby nie rzec, żałobnie.

    źródło: NKJP: Marta Tomaszewska: Zamach na wyspę, 2001

    Zmarszczył brwi, poruszył lekko ustami, uśmiechnął się trochę melancholijnie, a trochę z podziwem.

    źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Dziura w niebie, 1959

    Ojciec zamyślał się nad fotografiami. Ich brązowy cień działał na niego melancholijnie.

    źródło: NKJP: Paweł Huelle: Opowiadania na czas przeprowadzki, 2007

  • część mowy: przysłówek

    stopień równy melancholijnie
    stopień wyższy melancholijniej

  • Od: melancholia

CHRONOLOGIZACJA:
1902, SJPWar
Data ostatniej modyfikacji: 15.07.2017