tutnar

  • w dawnej Polsce: urzędnik nadzorujący sprzedaż towarów na targu
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Biznes

    handel i usługi


    CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Praca

    zawody


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • Rybom nie sprzedanym tutnarze obcinali ogony znacząc je w ten sposób, że były na rynku. O ile ktokolwiek starał się ten przepis obejść, podlegał karze konfiskaty towaru. Tutnar, który swego obowiązku nie wypełnił, podlegał karze osadzenia w wieży przez 8 dni [...].

    źródło: Aleksander Perenc, ‎Konrad Millak: Historia lecznictwa zwierzat w Polsce, 1958 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. tutnar
    tutnarowie
    tutnarzy
    ndepr
    tutnary
    depr
    D. tutnara
    tutnarów
    C. tutnarowi
    tutnarom
    B. tutnara
    tutnarów
    N. tutnarem
    tutnarami
    Ms. tutnarze
    tutnarach
    W. tutnarze
    tutnarowie
    tutnarzy
    ndepr
    tutnary
    depr
CHRONOLOGIZACJA:
XVI w., SPXVI
Na podstawie indeksu haseł
Data ostatniej modyfikacji: 25.09.2026