błaźnica

  • przest.  młoda kobieta, do której mówiący odnosi się w sposób lekceważący
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Określenia fizyczności człowieka

    płeć

  • [...] dostrzegłem drobne i ozdobione zawijaskami pismo mojej siostry. - Więc co ta błaźnica napisała? - krzyknęła w stronę niewzruszonego plebana.

    źródło: Ernest Bryll: Gorzko, gorzko..., 1965 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. błaźnica
    błaźnice
    D. błaźnicy
    błaźnic
    C. błaźnicy
    błaźnicom
    B. błaźnicę
    błaźnice
    N. błaźnicą
    błaźnicami
    Ms. błaźnicy
    błaźnicach
    W. błaźnico
    błaźnice
  • Zob. błazen

CHRONOLOGIZACJA:
1549, SPXVI
Data ostatniej modyfikacji: 13.07.2026