-
2.
pozbawić stanowiska w pracy lub organizacji -
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Praca
organizacja i hierarchia w pracy, stosunki służbowe
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
stosunki, grupy i organizacje społeczne -
synonimy: wywalić
-
- wyrzucić pracownika, studenta, ucznia
- wyrzucić z pracy; z klasztoru, z organizacji, z partii, ze stowarzyszenia; z seminarium, ze studiów, ze szkoły, z uczelni, z uniwersytetu
- wyrzucić za działalność opozycyjną, za działalność wywrotową, za fałszerstwa
- wyrzucić dyscyplinarnie, na zbity pysk
-
Wyrzucono mnie z tej pracy natychmiast po powrocie z obozu internowanych.
źródło: KWSJP: Piotr Topiński: Ekolog w Polsce Ludowej, Aneks, 1983, nr 31
Dlaczego - pytano - jeśli były do niego pretensje, nie powołano komisji kontroli partyjnej. Komisja powinna rozpatrzyć zarzuty, nawet wyrzucić z partii, ale nie żeby od razu wkraczało Bezpieczeństwo.
źródło: KWSJP: Teresa Torańska: Oni, 1997
Znany był przypadek dziennikarza „Expresu Wieczornego”, który swoimi tekstami bronił ludzi jawnie skrzywdzonych. Nie podobało się to władzom. Mało że został publicznie napiętnowany: wyrzucono go z pracy i poszedł siedzieć.
źródło: KWSJP: Ewa Berberyusz: Moja teczka, 2006
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. wyrzucę
wyrzucimy
2 os. wyrzucisz
wyrzucicie
3 os. wyrzuci
wyrzucą
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. wyrzuciłem
+(e)m wyrzucił
wyrzuciłam
+(e)m wyrzuciła
wyrzuciłom
+(e)m wyrzuciło
wyrzuciliśmy
+(e)śmy wyrzucili
wyrzuciłyśmy
+(e)śmy wyrzuciły
2 os. wyrzuciłeś
+(e)ś wyrzucił
wyrzuciłaś
+(e)ś wyrzuciła
wyrzuciłoś
+(e)ś wyrzuciło
wyrzuciliście
+(e)ście wyrzucili
wyrzuciłyście
+(e)ście wyrzuciły
3 os. wyrzucił
wyrzuciła
wyrzuciło
wyrzucili
wyrzuciły
bezosobnik: wyrzucono
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. wyrzućmy
2 os. wyrzuć
wyrzućcie
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. wyrzuciłbym
bym wyrzucił
wyrzuciłabym
bym wyrzuciła
wyrzuciłobym
bym wyrzuciło
wyrzucilibyśmy
byśmy wyrzucili
wyrzuciłybyśmy
byśmy wyrzuciły
2 os. wyrzuciłbyś
byś wyrzucił
wyrzuciłabyś
byś wyrzuciła
wyrzuciłobyś
byś wyrzuciło
wyrzucilibyście
byście wyrzucili
wyrzuciłybyście
byście wyrzuciły
3 os. wyrzuciłby
by wyrzucił
wyrzuciłaby
by wyrzuciła
wyrzuciłoby
by wyrzuciło
wyrzuciliby
by wyrzucili
wyrzuciłyby
by wyrzuciły
bezosobnik: wyrzucono by
bezokolicznik: wyrzucić
imiesłów przysłówkowy uprzedni: wyrzuciwszy
gerundium: wyrzucenie
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wyrzucenie
wyrzucenia
D. wyrzucenia
wyrzuceń
C. wyrzuceniu
wyrzuceniom
B. wyrzucenie
wyrzucenia
N. wyrzuceniem
wyrzuceniami
Ms. wyrzuceniu
wyrzuceniach
W. wyrzucenie
wyrzucenia
imiesłów przymiotnikowy bierny: wyrzucony
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. wyrzucony
wyrzucony
wyrzucony
wyrzucone
wyrzucona
D. wyrzuconego
wyrzuconego
wyrzuconego
wyrzuconego
wyrzuconej
C. wyrzuconemu
wyrzuconemu
wyrzuconemu
wyrzuconemu
wyrzuconej
B. wyrzuconego
wyrzuconego
wyrzucony
wyrzucone
wyrzuconą
N. wyrzuconym
wyrzuconym
wyrzuconym
wyrzuconym
wyrzuconą
Ms. wyrzuconym
wyrzuconym
wyrzuconym
wyrzuconym
wyrzuconej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. wyrzuceni
wyrzuceni
wyrzucone
wyrzucone
D. wyrzuconych
wyrzuconych
wyrzuconych
wyrzuconych
C. wyrzuconym
wyrzuconym
wyrzuconym
wyrzuconym
B. wyrzuconych
wyrzuconych
wyrzuconych
wyrzucone
N. wyrzuconymi
wyrzuconymi
wyrzuconymi
wyrzuconymi
Ms. wyrzuconych
wyrzuconych
wyrzuconych
wyrzuconych
odpowiednik aspektowy: wyrzucać
-
Rzosobowy + wyrzucić + KOGO + SKĄD + (za CO) -
Zob. rzucić