brokanter

  • książk.  osoba zajmująca się sprzedażą starych, zabytkowych przedmiotów i dzieł sztuki
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Biznes

    handel i usługi

  • To nie jest sklep brokantera, gdzie można liczyć na okazję znalezienia obiektu wartościowego i rzadkiego, którego cenności właściciel nie byłby świadom.

    źródło: Biuletyn Historii Sztuki, 1968 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. brokanter
    brokanterzy
    ndepr
    brokantery
    depr
    D. brokantera
    brokanterów
    C. brokanterowi
    brokanterom
    B. brokantera
    brokanterów
    N. brokanterem
    brokanterami
    Ms. brokanterze
    brokanterach
    W. brokanterze
    brokanterzy
    ndepr
    brokantery
    depr
  • fr. brocanteur

CHRONOLOGIZACJA:
1840, Tygodnik Petersburski, nr 50, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 30.07.2026