furora

  • Definicja
    wielkie uznanie i powodzenie
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    słownictwo oceniające

  • Połączenia
    • prawdziwa, wielka furora
    • robić/zrobić furorę
  • Cytaty

    W Katowicach otwarto niedawno sztuczne lodowisko Torkat, na którym trenują hokeiści; ten sport robi ostatnio furorę wśród młodzieży.

    źródło: NKJP: Małgorzata Szejnert: Czarny ogród, 2007

    Grupa teatralna z Rybnika zrobiła furorę w Częstochowie i Warszawie. Jurorzy byli zachwyceni.

    źródło: NKJP: Iza Salamon: Na scenie są jeszcze bardziej sobą, Tygodnik Rybnicki, 2007-06-26

    Sukces pisarza w USA stał się powodem do zazdrości. Furora wiązała się z rosnącą liczbą wrogów.

    źródło: KWJP: Dominika Kawczyńska: Po co sprowadzać prochy?, Gazeta Lokalna - Łódź, 2011-06-14

    Największą furorą cieszą się naleśniki z grilla, wypełnione warzywami i polane sosem brokułowym.

    źródło: NKJP: Iwona Kuźniak: Prym wiedli mężczyźni, Dziennik Zachodni, 2004-06-14

    Moja bohaterka zaśpiewa, ktoś usłyszy jej głos i – jak w przysłowiowej bajce z happy endem – furora i sława.

    źródło: KWJP: Iza Michalewicz, Jerzy Danilewicz: Villas, 2019
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. furora
    		 furory
    D. furory
    		 furor
    C. furorze
    		 furorom
    B. furorę
    		 furory
    N. furorą
    		 furorami
    Ms. furorze
    		 furorach
    W. furoro
    		 furory

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Pochodzenie

    internac.

    niem. Furore 'szał, wielki entuzjazm, zachwyt'

    wł. furore 'szał, furia, wściekłość; we frazeologii: wielki entuzjazm'

    Zarówno w niemieckim, jak i we włoskim używane we frazeologii: niem. Furore machen, wł. far furore 'robić furorę, wywoływać wielki entuzjazm'.

CHRONOLOGIZACJA:
2 połowa XVII w. lub 1 połowa XVIII w., Kart XVII-XVIII
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 15.10.2026