obroniciel
-
przest. obrońca - osoba, która broni kogoś lub czegoś przed krytyką, napaścią lub innym niebezpieczeństwem
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia -
synonimy: obrońca
-
- A wy jej nie przeklinajcie - zawołał Niezgój. Niezgójowa, usłyszawszy to, zerwała się z krzesła: - Widzicie go, obroniciel się znalazł! A za cóż ją tak bronisz?
źródło: Stanisław Skoneczny: Pod wielkim wozem, 1965 (books.google.pl)
Chcemy założyć grupę takich obronicieli tego ogrodu.
źródło: Emerald Milk: Bitwa Szmaragdowego Serca (samequizy.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. obroniciel
obroniciele
ndepr obroniciele
depr D. obroniciela
obronicieli
C. obronicielowi
obronicielom
B. obroniciela
obronicieli
N. obronicielem
obronicielami
Ms. obronicielu
obronicielach
W. obronicielu
obroniciele
ndepr obroniciele
depr -
+ obroniciel + (KOGO/CZEGO) -