brukotłuk

  • Definicja
    pogard.  przest.  osoba ciągle spędzająca czas na chodzeniu bez oczywistego celu po ulicach
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

  • Cytaty

    Wtedy gromadzą się na kupę tramwaje, dorożki automobile, wózki ręczne ciągnione przez psy i ludzi, brukotłuki i ludzie poważni, kobiety różnego kalibru i moralności.

    źródło: Konstanty Gebert: Dziesięć dni Europy. Archeologia pamięci, 2004 (books.google.pl)
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. brukotłuk
    		 brukotłucy
    brukotłukowie
    		 ndepr
    brukotłuki
    		 depr
    D. brukotłuka
    		 brukotłuków
    C. brukotłukowi
    		 brukotłukom
    B. brukotłuka
    		 brukotłuków
    N. brukotłukiem
    		 brukotłukami
    Ms. brukotłuku
    		 brukotłukach
    W. brukotłuku
    		 brukotłucy
    brukotłukowie
    		 ndepr
    brukotłuki
    		 depr
  • Pochodzenie

    Zob. bruk
    Zob. tłuc

CHRONOLOGIZACJA:
1840, Aleksander Cukrowicz, Duch konwersacyi francuskiej..., polona.pl
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 16.10.2026