brzęczny
-
daw. wydający odgłos charakterystyczny dla uderzających o siebie przedmiotów z metalu, szkła lub innego twardego materiału
-
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
dźwięki -
Jaś Bartos też wyskubał się ze wszystkich centów brzęcznych i papierowych, sypnął obiema garściami do Jaśkowych.
źródło: Czesław Schabowski: Mój przyjaciel goj, 1990 (books.google.pl)
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. brzęczny
brzęczny
brzęczny
brzęczne
brzęczna
D. brzęcznego
brzęcznego
brzęcznego
brzęcznego
brzęcznej
C. brzęcznemu
brzęcznemu
brzęcznemu
brzęcznemu
brzęcznej
B. brzęcznego
brzęcznego
brzęczny
brzęczne
brzęczną
N. brzęcznym
brzęcznym
brzęcznym
brzęcznym
brzęczną
Ms. brzęcznym
brzęcznym
brzęcznym
brzęcznym
brzęcznej
W. brzęczny
brzęczny
brzęczny
brzęczne
brzęczna
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. brzęczni
brzęczni
brzęczne
brzęczne
D. brzęcznych
brzęcznych
brzęcznych
brzęcznych
C. brzęcznym
brzęcznym
brzęcznym
brzęcznym
B. brzęcznych
brzęcznych
brzęcznych
brzęczne
N. brzęcznymi
brzęcznymi
brzęcznymi
brzęcznymi
Ms. brzęcznych
brzęcznych
brzęcznych
brzęcznych
W. brzęczni
brzęczni
brzęczne
brzęczne
-