-
1.a
szklane naczynie o kształcie walca, czasem lekko rozszerzające się ku górze,o pojemności zbliżonej do ćwierć litra, przeznaczone do picia różnych napojów -
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Jedzenie i jego przygotowanie
miejsca, osoby, przedmioty, sytuacje związane z jedzeniem -
hiperonimy: naczynie
-
- kryształowa, plastikowa; zwykła; wysoka; duża, spora, wielka; gruba; czysta, brudna; cudza; gorąca; niepełna, pusta, pełna, próżna; niedopita; oszroniona szklanka; szklanka wypełniona czymś (do połowy, po brzegi)
- szklanka do herbaty, do piwa, do whisky
- szklanka z herbatą, z kawą, z kompotem, z mlekiem, z napojem, z piwem, z sokiem, z whisky, z winem, z wodą, z wrzątkiem; z napisem; szklanki z drinkami
- szklanka na stole, na stoliku, na tacy; szklanka po herbacie, po musztardzie; szklanka w dłoni, w ręku; szklanki w kredensie
- szklanki i butelki, szklanki i filiżanki, szklanki i kieliszki, szklanki i talerze
- brzeg, dno, ścianka; brzęk; zawartość szklanki; komplet; produkcja szklanek
- szklanka stoi; szklanki brzęczą, podskakują, spadają
- wziąć/brać, zabrać; przynieść/przynosić; podać/podawać, postawić, stawiać; chwycić/chwytać; nalać/nalewać, napełnić/napełniać; podnieść, unieść; utrzymać; przechylić/przechylać, wychylić; odstawić/odstawiać, odsunąć; opróżnić; przewrócić, rozbić, tłuc szklankę
- rzucić, stuknąć szklanką
- wlać/wlewać, wrzucić, włożyć, wsypać/wsypywać; zajrzeć do szklanki; dolać, nalać/nalewać, rozlewać do szklanek; pić, pociągnąć/pociągać, siorbać; wylać ze szklanki
- sięgnąć/sięgać po szklankę
- zamieszać w szklance
- (kawa) parzona, zaparzana, zalewana w szklance
- śliski jak szklanka
-
Pił coś przez rurkę z wysokiej szklanki i gawędził z pianistą.
źródło: NKJP: Piotr Krawczyk: Plamka światła, 1997
Sprzedawczyni zachowywała się wyjątkowo flegmatycznie, a do picia przyniosła mi w szklance gorącą herbatę, którą musiałam wypić na miejscu.
źródło: NKJP: Katarzyna Ostrowska: Sny - klucz, 2000
W holu zrobiło się jasno, usłyszałem ściszone głosy, rozmowy, dźwięk łyżeczki stukającej o kruchą ściankę szklanki.
źródło: NKJP: Radosław Kobierski: Harar, 2005
Nalał sobie piwa i szybko podniósł szklankę do ust, żeby wyprzedzić wzbierającą pianę. Michał napił się z butelki, Andrzej ze swojej odstałej już szklanki.
źródło: NKJP: Eugeniusz Dębski: Aksamitny Anschluss, 2001
- Ja to mu nie wierzyłam, że on tak przez sen - mówi babcia, rozłożona na fotelu w wygodnej pozie, ze szklanką herbaty; oczywiście herbatę, jak na pół-Rosjankę przystało, pija babcia ze szklanki właśnie, nierzadko z wiśniowymi lub malinowymi konfiturami na małym spodeczku
źródło: NKJP: Jacek Dehnel: Lala, 2006
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. szklanka
szklanki
D. szklanki
szklanek
C. szklance
szklankom
B. szklankę
szklanki
N. szklanką
szklankami
Ms. szklance
szklankach
W. szklanko
szklanki
-