szczwacz

  • jedna z osób, które dawniej podczas polowania tropiły zwierzynę, naganiały ją i szczuły psami
  • CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Świat zwierząt

    hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • Puszczono za nim psy gończe, zastrzelił dwa, ranił szczwacza.

    źródło: NKJP: Aleksander Sołżenicyn: ARCHIPELAG GUŁag, t. 2, 1977

    Ilekroć wyjeżdżał do lasu, poprzedzała go sfora ogarów, towarzyszyli dojeżdżacze i szczwacze, sokolniczowie, psiarczyki, wrzeszczała nagonka.

    źródło: NKJP: Zofia Kossak: Błogosławiona wina, 1953

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. szczwacz
    szczwacze
    ndepr
    szczwacze
    depr
    D. szczwacza
    szczwaczy
    C. szczwaczowi
    szczwaczom
    B. szczwacza
    szczwaczy
    N. szczwaczem
    szczwaczami
    Ms. szczwaczu
    szczwaczach
    W. szczwaczu
    szczwacze
    ndepr
    szczwacze
    depr
  • Zob. szczwać

CHRONOLOGIZACJA:
1618, Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 16.10.2026