-
jedna z osób, które dawniej podczas polowania tropiły zwierzynę, naganiały ją i szczuły psami
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne
-
|
Puszczono za nim psy gończe, zastrzelił dwa, ranił szczwacza.
źródło: NKJP: Aleksander Sołżenicyn: ARCHIPELAG GUŁag, t. 2, 1977
|
|
Ilekroć wyjeżdżał do lasu, poprzedzała go sfora ogarów, towarzyszyli dojeżdżacze i szczwacze, sokolniczowie, psiarczyki, wrzeszczała nagonka.
źródło: NKJP: Zofia Kossak: Błogosławiona wina, 1953
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
szczwacz
|
szczwacze
|
ndepr |
szczwacze
|
depr |
| D. |
szczwacza
|
szczwaczy
|
|
| C. |
szczwaczowi
|
szczwaczom
|
|
| B. |
szczwacza
|
szczwaczy
|
|
| N. |
szczwaczem
|
szczwaczami
|
|
| Ms. |
szczwaczu
|
szczwaczach
|
|
| W. |
szczwaczu
|
szczwacze
|
ndepr |
szczwacze
|
depr |
-
CHRONOLOGIZACJA:
1618,
Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 16.10.2026