odętość

  • przest.  cecha kogoś, kto ma wysokie mniemanie o sobie i uważa się za lepszego od innych ludzi
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

  • W „Relacji podróży w pałacu rogalińskim” ukazuje nam aurę tego domu w pierwszym ćwierćwieczu dziewiętnastego wieku, daleką od sztywności i odętości, jaka często panowała w innych domach wielkopolskich.

    źródło: Donata Ciepieńko-Zielińska: Klaudyna z Działyńskich Potocka, 1973 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. odętość
    odętości
    D. odętości
    odętości
    C. odętości
    odętościom
    B. odętość
    odętości
    N. odętością
    odętościami
    Ms. odętości
    odętościach
    W. odętości
    odętości

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Zob. dąć

CHRONOLOGIZACJA:
1578, SPXVI
Inne znaczenie: 'opuchlizna'
Data ostatniej modyfikacji: 27.10.2026