moribund

  • książk.  osoba umierająca
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Bieg życia

    śmierć

  • Ikonografia chrześcijańska ukazywała walkę nieba i piekła o duszę umierającego [...]. Moment śmierci był kulminacją walki i w nim decydowały się losy moribunda. Później następował sąd: zbawienie lub potępienie.

    źródło: NKJP: Tadeusz Kornaś: Bedeker metafizyczny, Gazeta Wyborcza, 1992-03-28

    Jerzy Liebert staje się czujnym obserwatorem odchodzącego życia. Wśród dziesiątków umierających – jeden z nich, z moribundów, notuje kliniczny proces umierania.

    źródło: NKJP: Iwona Smolka: Lęki, ucieczki, akceptacje, 1984 (/biblioteka.kijowski.pl)

    Zdaje się, że niektórzy moribundzi widzieli upostaciowioną śmierć; np. wg inskrypcji z 1151 r. [...] zakrystian od Św. Pawła w Narbonne wiedział, że rychło umrze, bo „widział śmierć u swojego boku i tak jakby swój zgon przeczuwał”.

    źródło: Śmierć i pogrzeb w średniowieczu, 2021 (www.franciszkanie.com)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. moribund
    moribundzi
    ndepr
    moribundy
    depr
    D. moribunda
    moribundów
    C. moribundowi
    moribundom
    B. moribunda
    moribundów
    N. moribundem
    moribundami
    Ms. moribundzie
    moribundach
    W. moribundzie
    moribundzi
    ndepr
    moribundy
    depr
  • łac. moribundus

CHRONOLOGIZACJA:
1856, C.K. Norwid, Czarne kwiaty, polona.pl
Wyrazu tego miał użyć Juliusz Słowacki w rozmowie z Norwidem.
Data ostatniej modyfikacji: 29.10.2026