staroobrzędowość

  • wyznanie powstałe w wyniku rozłamu w rosyjskiej Cerkwi prawosławnej, nieuznające reform liturgicznych wprowadzonych w XVII w.
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    wyznania: zasady i prawdy wiary

  • Książka [...] dokumentuje socjolingwistyczną sytuację osób mówiących różnymi odmianami języka białoruskiego w miejscu będącym swoistym pograniczem pograniczy, gdzie obok siebie mieszkają Bałtowie [...], Słowianie [...], stykają się ze sobą liczne religie (katolicyzm, prawosławie, luteranizm i staroobrzędowość).

    źródło: Mirosław Jankowiak: Gwary białoruskie na Łotwie w rejonie krasławskim. Studium socjolingwistyczne, 2009 (ireteslaw.ispan.edu.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. staroobrzędowość
    staroobrzędowości
    D. staroobrzędowości
    staroobrzędowości
    C. staroobrzędowości
    staroobrzędowościom
    B. staroobrzędowość
    staroobrzędowości
    N. staroobrzędowością
    staroobrzędowościami
    Ms. staroobrzędowości
    staroobrzędowościach
    W. staroobrzędowości
    staroobrzędowości

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Zob. stary I
    Zob. obrzęd

    Por. staroobrzędowstwo

CHRONOLOGIZACJA:
1912, Kurjer Warszawski, nr 245, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 10.11.2026