-
2.
broń, która wyrzuca ogień, gaz lub ładunek wybuchowy na dużą odległość -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
broń -
hiperonimy: broń
-
- ciężki; policyjny; rakietowy, ręczny, samobieżny miotacz; miotacz gazowy
- miotacz bomb; ognia, płomieni
- czołg z miotaczem
- użyć miotacza
- zaatakować miotaczem
- (czołg, napastnik) uzbrojony, wyposażony w miotacz
-
— Niemcy, rozwścieczeni ich postawą, użyli miotaczy ognia i pod osłoną czołgów spalili szkołę wraz z obrońcami.
źródło: NKJP: (mir): Hołd ofiarom, Gazeta Krakowska, 2004-09-13
Główne elementy ekspozycji to modele okrętów, broń, mundury [...]. Obejrzeć można także radzieckie miotacze bomb głębinowych, miny kontaktowe wzór 08/39 oraz dwie zrzutnie bomb głębinowych.
źródło: NKJP: (PS): ORP „Błyskawica”, Dziennik Polski, 2005-04-02
Gdy zadzwonił do domofonu, zaatakowany został przez dwóch zamaskowanych mężczyzn, uzbrojonych w miotacz gazu i nóż.
źródło: NKJP: (szad): Z gazem na księdza, Dziennik Bałtycki, 2001-01-25
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. miotacz
miotacze
D. miotacza
miotaczów
miotaczy
C. miotaczowi
miotaczom
B. miotacz
miotacze
N. miotaczem
miotaczami
Ms. miotaczu
miotaczach
W. miotaczu
miotacze
-
+ miotacz + CZEGO -
Zob. miotać