-
4.
element architektoniczny o zakrzywionym kształcie, pełniący w budowli funkcję konstrukcyjną bądź dekoracyjną -
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Budownictwo
części budowli -
- kamienny; gotycki łuk; łuk żebrowy; strzeliste łuki; łuki przyporowe
- łuk bramy; łuki sklepienia
- łuki i filary, łuki i sklepienia; kolumnada i łuk; kolumny i łuki
- konstrukcja; brama z łukiem
- spięty, zwieńczony, zakończony, zamknięty łukiem
-
Najbliższe naszej tradycji są bramy zwieńczone łukiem.
źródło: NKJP: (kis): Kute ogrodzenia, Dziennik Polski, 2002-03-20
Rzeczą godną uwagi, rzadko spotykaną w budownictwie ceglanym, są w tym kościele łuki odporowe, które przenoszą siły boczne sklepienia nawy głównej na przypory naw bocznych [...]
źródło: NKJP: Małgorzata Litwin: Toruń w UNESCO, Gazeta Miejska, 1999
Zatrudnił murarzy, malarzy, sztukatorów; zrobili z tego nowobogackie cacko z rozetami i łukami w stylu mauretańskim.
źródło: NKJP: Witold Horwath: Seans, 2003
Wyższy poziom gotyckimi łukami i zawieszonymi między nimi kotarami podzielony był na część przednią i tylną.
źródło: NKJP: Małgorzata Leyko: Reżyser masowej wyobraźni: Max Reinhardt i jego teatr dla pięciu tysięcy, 2002
Widział, jak dziewczyna popędza karą klacz, jak nie spiesząc się, wjeżdża [...] pod kamienny łuk wejścia.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Wieża Jaskółki, 1997
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. łuk
łuki
D. łuku
łuków
C. łukowi
łukom
B. łuk
łuki
N. łukiem
łukami
Ms. łuku
łukach
W. łuku
łuki
-
może st.czes. luk
może st.rus. lukъ
z psł. *lǫkъ 'wygięcie, krzywizna; przedmiot wygięty w półkole, łuk'
Zob. łęk