chojar

Drwale i cieśle ruszyli w puszczę, by wybrać i ściąć drzewa na machiny oblężnicze. Padały więc niebosiężne chojary, a ludzie korowali je, ociosywali z gałęzi i nadawali pożądany kształt.

źródło: NKJP: Tomasz Kołodziejczak: Krew i kamień, 2003

Ale zanim przeszedł przez las i przez łąki, wylegiwał się w lesie pod chojarem, na skoszonej łące z rękami podłożonymi pod głowę.

źródło: NKJP: Tadeusz Nowak: Półbaśnie, 1976

I ta eksplozja wyrzuciła faceta z powrotem w niebo i na jakieś sprężyste chojary.

źródło: NKJP: Mirosław M. Bujko, Czerwony byk, 2007

Przyczaiłem się za jakimś chojarem i obserwowałem ruchy zwierza. Nie poczuł mnie i zbliżał się ku mnie powoli.

źródło: NKJP: Usenet, 2009-08-31

[...] czy ktoś słyszał o starym chojarze na skrzyżowaniu dróg Biała-Wola Chomejowa i Olszewnica-Ulan? Prawdopodobni chojar pochodził z XVIII lub XIX wieku. Przy tym drzewku prawdopodobnie straszyło i działy się dziwne rzeczy.

źródło: Internet: odkrywca.pl