-
3.
pierwotna siedziba jakiegoś narodu, ludu, rodziny lub jakiejś wspólnoty -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Przynależność i podział terytorialny -
- rodowa kolebka
- kolebka ludzkości, rodzaju ludzkiego; ludu; dynastii, familii, rodu; Krasińskich, Zamoyskich; ojców; jezuitów; harcerstwa, rycerstwa, Solidarności, sycylijskiej mafii
-
A u nas weźmy taka Kozłówka – to rodowa kolebka Zamoyskich, kapiąca złotem i piękna wystawa o życiu kardynała Wyszyńskiego i zaraz obok atrakcja zupełnie trzeciej kategorii: pomniki komunistów, różnych Bierutów, Leninów z Poronina, ale też warto zobaczyć.
źródło: KWSJP: Manuela Gretkowska, Piotr Pietucha: Sceny z życia pozamałżeńskiego, 2003
[...] powstała we mnie przemożna chęć powędrowania szlakiem praojca Abrahama i proroka Mojżesza. Więc poniosło mnie najpierw do prastarej kolebki ojców, do błogosławionego żyznością kraju Międzyrzecza i ziemi Kasdim.
źródło: KWSJP: Tadeusz Kudliński: Gniew o Szoszannę, 1963
Na koniec dodawał, że przykro na to patrzeć, bo ziemia ta jest przecież kolebką naszego narodu!
źródło: KWSJP: Aleksander Rymkiewicz: Podróż do krainy szczęśliwości, 1985
Nowicjat mieścił się w Starej Wsi, w osiemnastowiecznym popaulińskim klasztorze, który władze austriackie w 1821 roku oddały jezuitom wypędzonym z Rosji przez cara Aleksandra I. Od tego czasu klasztor stał się kolebką galicyjskich jezuitów.
źródło: KWSJP: Jan Paulas, Cezary Sękalski: Oni nas stworzyli, 2002
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kolebka
kolebki
D. kolebki
kolebek
C. kolebce
kolebkom
B. kolebkę
kolebki
N. kolebką
kolebkami
Ms. kolebce
kolebkach
W. kolebko
kolebki
-
+ kolebka + KOGO -
Zob. kolebać