-
4.
książk. gwałtowne pojawienie się jakichś stanów duchowych -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka -
- napór emocji, myśli, uczuć
-
Stanisław Brzozowski, gorączkowo poszukujący jednolitego światopoglądu i zmieniający kolejno swoje wybory pod naporem wątpliwości, w „Pamiętniku” ostrzegał siebie i nas przed sprowadzaniem wszystkiego do „punktu zerowego”.
źródło: NKJP: Helena Zaworska: Czy sceptycyzm mieści się w duszy polskiej, Książki, dodatek do Gazety Wyborczej, 1993-08-11
Tak zatem w głębiach Ja i pod warstwą doskonale poukładanych i bardzo rozumnych argumentów dokonuje się jakieś wzburzenie, a poprzez to wzrastający napór uczuć i idei.
źródło: NKJP: Józef Tischner: Świat ludzkiej nadziei: wybór szkiców filozoficznych 1966-1975, 1975
Miażdżący napór myśli, od którego głowa pęka – ukaże w końcu lekką i przezroczystą pustkę.
źródło: NKJP: Magdalena Tulli: Sny i kamienie, 1999
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. napór
napory
D. naporu
naporów
C. naporowi
naporom
B. napór
napory
N. naporem
naporami
Ms. naporze
naporach
W. naporze
napory
Inne uwagi
Zwykle lp
-
+ napór + CZEGO -
psł. *naporъ 'parcie, silny nacisk'
Forma prasłowiańska jest rzeczownikiem odczasownikowym od *naperti 'naprzeć, natrzeć, nacisnąć' z wymianą rdzennej samogłoski *e na *o; zob. przeć (przed siebie)