wianuszek

Babcia uwiła mi też wianuszek z białych piwonii.

źródło: NKJP: Jolanta Wachowicz-Makowska: Panienka w PRL-u, 2007

Włosy miała rozpuszczone, bez żadnych ozdób, jeśli nie liczyć małego wianuszka z dzikich ciemnoczerwonych różyczek.

źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Ogród miłości, 2006

[...] wiadomo było, że odwiedza się groby 1 listopada. Z chryzantemą albo wianuszkiem nieśmiertelników i kilkoma świecami szło się na cmentarz, żeby powspominać swoich bliskich, chwilę się pomodlić.

źródło: NKJP: Barbara Rotter-Stankiewicz: Raz w roku, Dziennik Polski, 2006-10-26

Z dwóch dużych sal przeznaczonych do tańca wyniesiono stoły, w pozostałych salach przygotowane były bufety. Wszędzie wisiały gałązki i wianuszki z choiny, ozdobione kolorowymi wstążkami.

źródło: NKJP: Elżbieta Hajnicz: Poza nurtem czasu, 1996

Przy ocenie wozów brano pod uwagę dekorację, ubiór starostów i woźnicy. [...] Widziałam piękne okucia kowalskie i wozy przybrane girlandami, jarzębiną, liśćmi jaworu, wianuszkami z borówek, barwinku oraz tradycyjnymi, bibułkowymi, ludowymi kwiatami.

źródło: NKJP: Jolanta Flach: Korowód, wieńce i moskole, Tygodnik Podhalański, 35, 1999