obrzęk - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.b

miejsce na ciele lub w jego wnętrzu, które wypełniło się płynem w wyniku choroby lub urazu

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Choroby i ich leczenie

przyczyny, objawy i skutki chorób

synonimy:

brzęknięcie
obrzmienie
opuchlina
opuchlizna
opuchnięcie
zbrzęknięcie

obrzęk błony śluzowej, ciała, gardła, głowy, kolana, krtani, migdałka, nóg, powiek, śluzówki, tkanek, twarzy
obrzęk wokół kostek, wokół oczu, wokół powiek
stłuczenie i obrzęk, zasinienie i obrzęk; obrzęk i krwiak
bolesny obrzęk
obrzęk powstał, wystąpił
leczyć, likwidować, łagodzić, spowodować, stwierdzić, zmniejszyć obrzęk

	Bardzo przystojna, dopiero teraz zauważyłem obrzęk na jej twarzy [...]. źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Obłęd, 1980
	Nawet po najlepiej wykonanym zabiegu pojawiają się zasinienia i obrzęki. źródło: NKJP: Andrzej Sankowski, Sławomir Łoń: Sztuka czy medycyna: przewodnik po chirurgii estetycznej, 1995
	W istocie rany, skaleczenia, zadraśnięcia nie są leczone, gdyż chory ich nie czuje, stale drażnione stopy „zdzierają się”. Często tworzą się obrzęki na stopach, człowiek nie może nosić obuwia, chodzi więc boso. źródło: NKJP: Lucjan Wolanowski: Upał i gorączka, 1970
	Gdy pacjent zacznie skarżyć się na zadyszkę podczas wysiłku, duszność w nocy, obrzęki wokół kostek - pozostaje niewiele czasu na ratunek. źródło: NKJP: Paweł Walewski: Szkapa bez bata, Polityka, 2003-02-22
	Chłodne okłady pomagają w leczeniu obrzęków i łagodzeniu bólów. źródło: NKJP: Cosmopolitan, nr 9, 1999

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

Rzeczownik odczasownikowy od przedrostkowego obrzęknąć; zob. brzęknąć