coś, do czego człowiek, robiąc to często, często tak się zachowując, przyzwyczaił się tak bardzo, że stało się to dla niego odruchowe, jakby miał to wrodzone
[...] inteligencja, spadkobierczyni kultury ziemiańskiej, zawsze dbała o elegancki sposób bycia. Przy kobiecie nie przeklinać. Jeść estetycznie, nawet jeśli niewiele jest na talerzu. Przepuszczać panie w drzwiach i nie obawiać się przedawkowania uprzejmości. - Z takiego zachowania czerpano poczucie wyższości. Ci, dla których nie było ono drugą naturą, zazdrościli wyniesionego z domu wyczucia i ogłady.
Przez częste powtarzanie grzesznych czynów wpadł w nałóg, tzn. w pewnym stopniu przyzwyczaił się do grzechu, i przyzwyczajenie to stało się niejako jego drugą naturą.
źródło: NKJP: Zdzisław Józef Kijas: Niebo w domu Ojca, czyściec dla kogo, piekło w oddaleniu, 2010
Nie najeżaj się, kiedy coś idzie nie po twojej myśli, nie pozwól, by rozdrażnienie stało się twoją drugą naturą.
źródło: NKJP: Cosmopolitan, 2000-04
- Już cztery dni, jak kontaktujesz się ze zdrajcami. Z takimi, dla których sprzedajność i zdrada są drugą naturą.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Wieża Jaskółki, 2001
Najczęściej widywał go w sądzie, gdzie sam chodził, wiedziony najpierw synowską tęsknotą, a potem już dla przyjemności, dając początek pasji, która z czasem przerodziła się w jego drugą naturę i dla której znalazł wreszcie bardziej cywilizowaną formę: został ławnikiem w Sądzie Rejonowym dla Krakowa Podgórza, w Wydziale Karnym.