bąbel

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1. powietrzny

  • 1.

    pot.  pęcherzyk gazu, utworzony w cieczy, na jej powierzchni lub w środku jakiejś innej substancji
  • KATEGORIE FIZYCZNE

    Cechy i właściwości materii

    stan skupienia, trwałość materii

    • bąbel gazu, powietrza
  • No i Krosno, huta szkła znana ze szklanek i kieliszków, których ozdobą było grube dno, z bąblem powietrza w środku.

    źródło: NKJP: Joanna Solska: Piątka z ulicy Mysiej, Polityka, 2009-04-11

    Sennie załamują się fale, ryby wypuszczają bąble powietrza, jezioro żyje i umiera, we mnie zamiast wody przewala się krew.

    źródło: NKJP: Bohdan Sławiński: Królowa Tiramisu, 2008

    Olbrzymie, gorące bąble gazu unoszą się majestatycznie ku powierzchni, tam oddają ciepło i - ochłodzone - toną z powrotem, ustępując miejsca kolejnym rozgrzanym bąblom.

    źródło: NKJP: Jarosław Włodarczyk: Wędrówki niebieskie czyli Wszechświat nie tylko dla poetów, 1999

    Ponieważ wąwóz biegł kręto, tylko niektóre powierzchnie skał nosiły ślady nadtopienia, w miarę jak kroczył dalej, owej charakterystycznej, spękanej glazury było coraz więcej, nareszcie zobaczył ogromne głazy całe w zastygłych bąblach - bo ich powierzchnia gotowała się pod ciosami termicznych udarów.

    źródło: NKJP: Stanisław Lem: Niezwyciężony, 1964

    Puszcza miała niepowtarzalny zapach rozgrzanej żywicy i butwiejących szczątków roślin, na powierzchnię wody wypływały z bagnistego dna bąble gazu.

    źródło: NKJP: Leon Pawlik: Ankara, 1998

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. bąbel
    bąble
    D. bąbla
    bąbli
    C. bąblowi
    bąblom
    B. bąbel
    bąble
    N. bąblem
    bąblami
    Ms. bąblu
    bąblach
    W. bąblu
    bąble

  • psł. *bǫbъľь