kuchenny I - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.a

przeznaczony do używania w kuchni - pomieszczeniu

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Najbliższe środowisko życia człowieka

dom/inne miejsca zamieszkania i ich otoczenie

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Jedzenie i jego przygotowanie

miejsca, osoby, przedmioty, sytuacje związane z jedzeniem

kuchenny taboret; parapet, zlew, piec; fartuch, robot, tasak; blat, kredens, okap, stół, zestaw, sprzęt; nóż kuchenny;
kuchenna ścierka; szafka, zabudowa kuchenna
kuchenne krzesło, okno; wejście kuchenne
kuchenne przyprawy; akcesoria, naczynia, rękawice; drzwi, meble, urządzenia, schody kuchenne
kuchenny i sanitarny

	Na jednej ścianie wiszą szafki kuchenne, przy drugiej - stoi stolik. źródło: NKJP: (AM): Pogotowie bez szopy, Dziennik Polski, 2000-08-10
	Naczynia i inny sprzęt kuchenny należy myć bardzo starannie i wyparzać wrzątkiem. źródło: NKJP: Zatrucia pokarmowe grożą nie tylko latem! , Nakielski Czas, 2005-12-29
	Białe kuchenne kredensy z podzwaniającymi szybkami, płaskie, rachityczne etażerki, solidne stołki - wszystko to jeszcze robiono i sprzedawano na Stolarskiej, w centrum miasta. źródło: NKJP: amk: Konie, Dziennik Polski, 2000-09-30
	Marta siedzi przy kuchennym stole, podpierając dłońmi podbródek i tępym, bezmyślnym wzrokiem patrzy w tę zaokienną czerń. źródło: NKJP: Wiesława Maria Korczyńska: Wróć..., 201
	W tradycyjnej polskiej apteczce znajdowała się zawsze mięta, ale nigdy nie występowała w roli kuchennej przyprawy. Zaparzano ją tylko od wielkiego dzwonu - kiedy ktoś z domowników nabawił się niestrawności. źródło: NKJP: Wonne dodatki, Dziennik Polski, 2001-06-30

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

Zob. kuchnia