-
2.
jedna z części pojedynku w sportach walki, trwająca ściśle określony czas -
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Sport
czynności związane ze sportem -
- druga, pierwsza, trzecia... runda
-
[...] Polacy mieli za przeciwników dość przeciętnych pięściarzy. To cud, że wszyscy Szwedzi zdołali przetrwać cztery rundy i żadna walka nie skończyła się przed czasem.
źródło: NKJP: Sylwester Szymczak, Gala boksu w Warce, Echo Dnia, 2007-06-11
Tyson z kolei nie zachwycił podczas swojego publicznego treningu. Sparował, ale jego ćwiczebną walkę trener przerwał po czterech rundach.
źródło: NKJP: Boks zawodowy. Przed walką o tytuł mistrza świata Bruno-Tyson, Gazeta Wyborcza, 1996-05-14
Pomimo dwóch odebranych punktów - za uderzenie głową w drugiej rundzie i ciosy poniżej pasa w szóstej - Polak prowadził na punkty u wszystkich trzech sędziów.
źródło: NKJP: Radosław Leniarski: Jestem głupi, Gazeta Wyborcza, 1996-12-16
Walka trwa dwie rundy. Dozwolone są uderzenia z pełną siłą, kopnięcia, podcięcia, rzuty, wypchnięcia za matę.
źródło: NKJP: Pokonał chorobę i rywali, Dziennik Polski, 2001-11-30
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. runda
rundy
D. rundy
rund
C. rundzie
rundom
B. rundę
rundy
N. rundą
rundami
Ms. rundzie
rundach
W. rundo
rundy
-
niem. Runde 'krąg, obieg, obchód, objazd; kolejka, tura'
z łac. rotundus