pracowniczy - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.c

należący do pracownika

Często tworzy przymiotniki złożone, np. spółka pracowniczo-skarbowa,dokumentacja pracowniczo-płacowa.

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Praca

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Finanse

własność

pracownicza umowa; dochód, dokument, pakiet, udział pracowniczy; dokumentacja; legitymacja, należność, odprawa, partycypacja, pensja, płaca, składka, własność pracownicza; akcje, akta, pracownicze; gospodarstwo, mienie, przedsiębiorstwo; stanowisko, ubezpieczenie, uwłaszczenie, wynagrodzenie pracownicze; uprawnienia, świadczenia, zobowiązania pracownicze

	Jak dotychczas, w żadnym z pięciu nowych landów związki zawodowe nie zgodziły się na tę propozycję, a w Saksonii i w Berlinie-Brandenburgii doszło do zerwania pracowniczej umowy zbiorowej. źródło: NKJP: Andrzej Dworak: Stalowy kryzys, Gazeta Wyborcza, 1993-02-25
	Jako uprawnienie emerytalne liczy mu się więc co najmniej piętnastoletni staż pracowniczy i co najmniej dziesięcioletni rolniczy. źródło: NKJP: Sprawozdanie z 8. posiedzenia Senatu RP w dniu 17 grudnia 1993 r.
	Podlegają opodatkowaniu także inne odprawy pracownicze wypłacane w momencie odejścia z pracy. źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 06.03.1992
	Zarząd PKP z dniem 30 września 1999 r. wypowiedział jednostronnie pakt gwarancji pracowniczych, pozbawiając od nowego roku ochrony tysiące pracowników kolejowych. źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 08.10.1999
	Ważnym elementem rozpoznawania praworządności w stosunkach pracy są także wspomniane już skargi pracownicze źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 22.10.1999

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

Zob. pracować