-
1.
książk. w sposób charakterystyczny dla dziecka - niedojrzale, dziecinnie i naiwnie -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia -
- infantylnie mówić, powiedzieć coś, tłumaczyć się, zachowywać się; coś brzmi, wygląda
- infantylnie niedojrzały
-
[...] uzależniamy się od Naszej-klasy i wpadamy w pułapkę czegoś, co psycholodzy nazywają regresją - zaczynamy myśleć i zachowywać się infantylnie, tak jak w czasach naszej młodości.
źródło: NKJP: prof. Zbigniew Nęcki psycholog: Stara miłość rozgrzewa dzięki Naszej-klasie, Dziennik Zachodni, 2008-01-12
Najbardziej lubię zapowiadać programy dla dzieci. Do dzieci nie można mówić infantylnie, ja do nich mówię jak do dorosłych.
źródło: NKJP: Piotr Najsztub: Gdybyśmy mogli..., Gazeta Wyborcza, 1992-10-24
Chłopcy są licealistami, ile więc powinni mieć lat? Grają ich aktorzy młodzi, ale starsi od nich. Zachowują się jak nastolatki, co wygląda infantylnie, a ich niedojrzałość po prostu drażni sztucznością [...]
źródło: NKJP: „Enduro Bojz”, Dziennik Polski, 2000-10-06
Na pewno z powodu niedostatecznej bystrości nie rozumiem bohatera „Suplementu”. Dlaczego wstąpił do zakonu? Dlaczego zwątpił w swoje powołanie? Dlaczego jest infantylnie niedojrzały?
źródło: NKJP: „Suplement”, Dziennik Polski, 2002-04-19
[...] w XXI stuleciu nie może być w Ameryce prezydentem ktoś, kto nie wypada dobrze w telewizji. Tę ostatnią uwagę zadedykowałbym naszym politykom. Tym puszącym się, tym obrażającym, tajemniczo milczącym i infantylnie rozgadanym.
źródło: NKJP: Stanisław Głąbiński: Polityka po amerykańsku, 1996
-
część mowy: przysłówek
-
Od: infantylny