De Niro jest aktorem absolutnie znakomitym i głównym magnesem przyciągającym na ten nieatrakcyjnie i infantylnie zatytułowany film, zrealizowany przez nieznanych twórców i partnerów.
źródło: NKJP: „Poznaj mojego tatę”, Dziennik Polski, 2001-01-05
Patrząc na kanciaste kształty pojazdu, można rzeczywiście mruknąć coś o magii. I tyle, bo reszta infantylnie podanej fabuły (nawet dzieci będą narzekać, że jest prosta jak szkolna linijka) urąga poziomowi książkowej serii.
źródło: NKJP: (MISI): TV, Dziennik Polski, 2008-03-20
[...] młodość jest bez wątpienia okresem trudnym i nie nazbyt godnym zazdrości, czemu obficie dają wyraz infantylnie wściekłe i ponure teksty popularnych piosenek [...]
źródło: NKJP: Jerzy Jedlicki: Gdy prawo śpi, budzą się upiory, Gazeta Wyborcza, 1995-08-21
To, czego dziadkowie dowiadywali się w dzieciństwie o gospodarce rynkowej z powieści Janusza Korczaka „Bankructwo małego Dżeka”, a rodzice z gry planszowej Monopoly [...], przy współczesnych grach komputerowych wygląda dość infantylnie.
źródło: NKJP: Adam Grzeszak: Pobądź krezusem, Polityka, 2005-06-25
Japońskie komiksy adresowane są często do odbiorcy dorosłego, stąd szokujące nagromadzenie elementów nieobyczajnych. Z drugiej strony, przedstawianie świata często jest w nich wręcz infantylnie naiwne.
źródło: NKJP: Wojciech Orliński: Moda na japońskie komiksy dotarła do Polski, Gazeta Wyborcza,