przewodniczyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

pełnić w jakiejś grupie ludzi kierowniczą funkcję

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Funkcjonowanie państwa

urzędy i ich funkcjonowanie

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

stosunki, grupy i organizacje społeczne

	synonimy:	przewodzić wodzować
	hiperonimy:	kierować

burmistrz, marszałek, minister, poseł, premier, prezydent, sołtys, starosta, wiceburmistrz, wicemarszałek, wicepremier, wiceprezydent, wicestarosta, wójt; profesor, rektor; sędzia; dyrektor przewodniczy
przewodniczyć delegacji, jury, komisji, kapitule, komitetowi, organizacji, podkomisji, radzie, sądowi, zarządowi; grupie, zespołowi
obecnie przewodniczyć

Burmistrz [...] przewodniczy zarządowi gminy w małym mieście, a prezydent - w miastach powyżej 100 tys. mieszkańców.

źródło: NKJP: Co zmienia reforma administracyjna?, Dziennik Polski, 1998-11-18

Anna Knysok, posłanka PChD w obu ostatnich kadencjach Sejmu, przewodniczyła komisji nadzwyczajnej [...].

źródło: NKJP: Agata Nowakowska, Dominika Wielowieyska, Wojciech Ałuska: Wyborcza Gazeta, Gazeta Wyborcza, 1993-06-05

Udali się do Linusa, który [...] przewodniczył ludziom zbierającym się na modlitwy w katakumbach Pryscylli [...].

źródło: NKJP: Jan Dobraczyński: Święty miecz, 1996

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	przewodniczyłem +(e)m przewodniczył	przewodniczyłam +(e)m przewodniczyła	przewodniczyłom +(e)m przewodniczyło	przewodniczyliśmy +(e)śmy przewodniczyli	przewodniczyłyśmy +(e)śmy przewodniczyły
2 os.	przewodniczyłeś +(e)ś przewodniczył	przewodniczyłaś +(e)ś przewodniczyła	przewodniczyłoś +(e)ś przewodniczyło	przewodniczyliście +(e)ście przewodniczyli	przewodniczyłyście +(e)ście przewodniczyły
3 os.	przewodniczył	przewodniczyła	przewodniczyło	przewodniczyli	przewodniczyły

bezosobnik: przewodniczono

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę przewodniczył będę przewodniczyć	będę przewodniczyła będę przewodniczyć	będę przewodniczyło będę przewodniczyć	będziemy przewodniczyli będziemy przewodniczyć	będziemy przewodniczyły będziemy przewodniczyć
2 os.	będziesz przewodniczył będziesz przewodniczyć	będziesz przewodniczyła będziesz przewodniczyć	będziesz przewodniczyło będziesz przewodniczyć	będziecie przewodniczyli będziecie przewodniczyć	będziecie przewodniczyły będziecie przewodniczyć
3 os.	będzie przewodniczył będzie przewodniczyć	będzie przewodniczyła będzie przewodniczyć	będzie przewodniczyło będzie przewodniczyć	będą przewodniczyli będą przewodniczyć	będą przewodniczyły będą przewodniczyć

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		przewodniczmy
2 os.	przewodnicz	przewodniczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	przewodniczyłbym bym przewodniczył	przewodniczyłabym bym przewodniczyła	przewodniczyłobym bym przewodniczyło	przewodniczylibyśmy byśmy przewodniczyli	przewodniczyłybyśmy byśmy przewodniczyły
2 os.	przewodniczyłbyś byś przewodniczył	przewodniczyłabyś byś przewodniczyła	przewodniczyłobyś byś przewodniczyło	przewodniczylibyście byście przewodniczyli	przewodniczyłybyście byście przewodniczyły
3 os.	przewodniczyłby by przewodniczył	przewodniczyłaby by przewodniczyła	przewodniczyłoby by przewodniczyło	przewodniczyliby by przewodniczyli	przewodniczyłyby by przewodniczyły

bezosobnik: przewodniczono by

bezokolicznik: przewodniczyć

imiesłów przysłówkowy współczesny: przewodnicząc

gerundium: przewodniczenie

imiesłów przymiotnikowy czynny: przewodniczący

Rz_osobowy

+

przewodniczyć

+

KOMU

Zob. wodzić