Z ust cienkim strumykiem ciekła mu ślina, miał ślady paraliżu lewej strony twarzy, nad skronią bieliła się łysa zapadlina po trepanacji czaszki.
źródło: NKJP: Henryk Rozpędowski: Charleston, 2002
Proponuję zupełnie odwrotny zabieg: zmniejszmy 20-krotnie cenę alkoholu, to można zrobić, i wtedy okaże się, że ten strumyk alkoholu będzie płynął dokładnie odwrotnie, będą afery na granicach, ale to z Polski będzie się wywoziło alkohol do Niemiec, a nie odwrotnie.
źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 04.07.1992
Klęczałem nad nieruchomą Jovanką i bezczynnie patrzyłem, jak strumyk krwi nieśmiało wychyla się z lasu włosów, przecinając miodową skórę karku cienką, czerwoną nitką.
źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Góra Trzech Szkieletów, 2003
Rzeczownik powstały poprzez nawarstwienie strukturalnego przyrostka *-kъ na psł. mianownik *strumy (zob. strumień), pełniący pierwotnie funkcję zdrobnienia w stosunku do wyrazu podstawowego.
