wytarty

Zużycie wcale tu nie przeszkadza; nawet przeciwnie, im formuła bardziej wytarta, tym dla nowomowy cenniejsza, bo nie wprowadza niejasności i zakłóceń w odbiorze.

źródło: KWSJP: Michał Głowiński: Czy nowa polszczyzna?, Polityka nr 25, 1980

Warto jednak zadać sobie pytanie, jak o banalnym i wytartym temacie mówić w sposób ciekawy, nie powielając na ekranie stereotypowych wyobrażeń o marazmie zapożyczonych z codziennego życia.

źródło: KWSJP: Michał Chaciński: Uff, co za off, Polityka, 2004

Rachunek sumienia może być przyczyną rozwoju duchowego, ale też klęski, może działać destrukcyjnie na skutek wielokrotnego powtarzania, gdyż wytarty schemat nie tylko nie ożywia duchowo, ale staje się fikcją.

źródło: KWSJP: Tomasz Pawłowski: Przewodnik dla zniechęconych spowiedzią i mszą św., 1984

Obficie przy tym korzysta z języka potocznego, z rozmaitych skostniałych frazeologizmów, kolokwialnych i wytartych zwrotów, stylów zdecydowanie pozapoetyckich, czasem naukowych, czasem publicystycznych, czasem po prostu konwersacyjnych.

źródło: KWSJP: Stanisław Balbus: Świat ze wszystkich stron świata: o Wisławie Szymborskiej, 1996