emerytura

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1. odejść na

  • 1.

    okres w życiu człowieka, rozpoczynający się po przepracowaniu przez niego odpowiedniej liczby lat i osiągnięciu ustawowo określonego wieku, podczas którego dożywotnio i co miesiąc wypłacane są mu przez państwo lub firmę ubezpieczeniową pieniądze
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Bieg życia

    starzenie się


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Finanse

    podatki, opłaty, świadczenia pieniężne

    • wcześniejsza; zasłużona; górnicza, oficerska, partyzancka, policyjna, rolnicza emerytura
    • pracować gdzieś do emerytury
    • odejść/odchodzić, przejść/przechodzić, pójść; (nie) wybierać się na emeryturę; posłać kogoś na emeryturę
    • być, przebywać; odpoczywać; pracować na emeryturze
  • Mieli tam ciecia, staruszka, facet miał może siedemdziesiąt pięć, może osiemdziesiąt lat, pracował tam od zawsze. W końcu posłali starego na emeryturę. Ale przychodził nadal, za darmo. Nie miał co ze sobą zrobić.

    źródło: NKJP: Marek Kochan: Ballada o dobrym dresiarzu, 2005

    Za trzy lata mam prawo pójść na sportową emeryturę. Fizjologia i upływ czasu są nieubłagane.

    źródło: NKJP: Pozostanę w świecie sportu, Dziennik Polski, 2001-03-09

    [...] nie organizujesz sobie przyjemności; myślisz, że kiedyś, gdy dzieci dorosną lub gdy będziesz na emeryturze, zrealizujesz swoje marzenia.

    źródło: NKJP: Barbara Jakubowska: Jak mądrze kochać dzieci, 2001

    [...] syn podarował mi na urodziny aparat cyfrowy. Na emeryturze mam więcej czasu, to lubię czasem pochodzić po mieście, a choćby i parku Skaryszewskim, i popstrykać trochę.

    źródło: NKJP: Tomasz Konatkowski: Przystanek Śmierć, 2007

    Potem trzydzieści lat służył w policji po federalnej stronie, a dziś, zamiast odpoczywać na emeryturze, dorabia jako strażnik kolejowy, odkładając grosz do grosza w nadziei, że może za dziesięć lat urzeczywistni się ich marzenie o małym, własnym domku.

    źródło: NKJP: Witold Horwath: Ultra Montana, 2005

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. emerytura
    emerytury
    D. emerytury
    emerytur
    C. emeryturze
    emeryturom
    B. emeryturę
    emerytury
    N. emeryturą
    emeryturami
    Ms. emeryturze
    emeryturach
    W. emeryturo
    emerytury

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Pochodny od emeryt