-
1.
osoba mająca silne przyzwyczajenie, zmuszające ją do regularnego wykonywania czynności uznawanej za nałóg -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Choroby i ich leczenie
uzależnienia -
- prawdziwy; tytoniowy nałogowiec
- nałogowiec na odwyku
- być, stać się, zostać nałogowcem
-
Cóż, jestem nałogowym palaczem walczącym z paleniem. Prawdziwy nałogowiec nie wierzy w metody, musi rzucić sam.
źródło: NKJP: Kora też nie pali, Gazeta Wyborcza, 1995-11-14
Terapia bywa skuteczna, gdy uzależniony przyzna przed sobą, że jest nałogowcem. Hazard, jak każdy nałóg, to ucieczka od samotności, kompleksów.
źródło: NKJP: Makijaż duszy, Makijaż duszy, 2000-06-10
Wśród materiałów były na przykład wskazówki, jak policzyć, ile się w życiu pieniędzy przepiło, albo zestawy podchwytliwych pytań, mających na celu określenie stopnia zakłamania, w jakie wpędził się nałogowiec.
źródło: NKJP: Zbigniew Górniak: Siostra i byk, 2009
Na Zachodzie przymus kupowania od kilku lat traktowany jest jak choroba, którą leczy się za pomocą psychoterapii. Chodzenie po sklepach przesłania nałogowcom inne zajęcia.
źródło: NKJP: Anna Tywanek: Obyczaje, Mazowieckie To i Owo, 2001-01-22
Dziesięć tysięcy złotych wyda miasto na to, by wpierw wyłowić w łódzkich szkołach komputerowych nałogowców, a potem ich leczyć [...].
źródło: NKJP: (kow.): 10.000 zł na nałogowców ze szkół podstawowych, Express Ilustrowany, 2001-10-20
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. nałogowiec
nałogowcy
ndepr nałogowce
depr D. nałogowca
nałogowców
C. nałogowcowi
nałogowcom
B. nałogowca
nałogowców
N. nałogowcem
nałogowcami
Ms. nałogowcu
nałogowcach
W. nałogowcu
nałogowcy
ndepr nałogowce
depr -
Zob. nałóg