korespondować (z nastrojem) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

książk. być podobnym do innego zjawiska lub sprawy bądź pozostawać z nimi w związku odpowiedniości

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

jakość i intensywność

	Jeśli zaś idzie o filozoficzne spekulacje na temat przyrody, trzeba wyraźnie powiedzieć, że nie galwanizm je zrodził, jednakże odkrycie uczonego [...] tak dobrze korespondowało z duchem owych spekulacji, że łatwo zostało zasymilowane. źródło: NKJP: Ryszard Panasiuk: Filozofia : historia i współczesność : studia, odczyty, eseje, 2001
	Temat konferencji korespondować będzie z przedsięwzięciami Związku Podhalan, który uczcić chce przypadający w tym roku jubileusz 100-lecia ruchu regionalnego na Podhalu. źródło: NKJP: (ASz): W stronę korzeni, Gazeta Krakowska, 2004-01-24
	Chcemy, aby mieszkańcy oswoili się z nowym miejscem. Potem znów spróbujemy ich zaskoczyć. W kotłowni zagości jazz, malarstwo. Będzie raczej awangardowo, bo to dobrze koresponduje z estetyką pomieszczenia [...] źródło: NKJP: KK: Instalacja artystyczna, Dziennik Polski, 2006-01-12
	Jak już to powiedziano, czynnik ten koresponduje z dwoma teoriami struktury kapitału, a mianowicie teorią sygnalizacji oraz teorią hierarchii źródeł finansowania. źródło: NKJP: Jerzy Gajdka: Teorie struktury kapitału i ich aplikacja w warunkach polskich, 2002
	Na scenie zbyt często rodzi się chaos, a rozmaite elementy przedstawienia nie najlepiej ze sobą korespondują źródło: NKJP: Wanda Zwinogrodzka: TRZY PIĘTRA ZNACZEŃ, Gazeta Wyborcza, 1993-12-08

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	korespondowałem +(e)m korespondował	korespondowałam +(e)m korespondowała	korespondowałom +(e)m korespondowało	korespondowaliśmy +(e)śmy korespondowali	korespondowałyśmy +(e)śmy korespondowały
2 os.	korespondowałeś +(e)ś korespondował	korespondowałaś +(e)ś korespondowała	korespondowałoś +(e)ś korespondowało	korespondowaliście +(e)ście korespondowali	korespondowałyście +(e)ście korespondowały
3 os.	korespondował	korespondowała	korespondowało	korespondowali	korespondowały

bezosobnik: korespondowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę korespondował będę korespondować	będę korespondowała będę korespondować	będę korespondowało będę korespondować	będziemy korespondowali będziemy korespondować	będziemy korespondowały będziemy korespondować
2 os.	będziesz korespondował będziesz korespondować	będziesz korespondowała będziesz korespondować	będziesz korespondowało będziesz korespondować	będziecie korespondowali będziecie korespondować	będziecie korespondowały będziecie korespondować
3 os.	będzie korespondował będzie korespondować	będzie korespondowała będzie korespondować	będzie korespondowało będzie korespondować	będą korespondowali będą korespondować	będą korespondowały będą korespondować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		korespondujmy
2 os.	koresponduj	korespondujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	korespondowałbym bym korespondował	korespondowałabym bym korespondowała	korespondowałobym bym korespondowało	korespondowalibyśmy byśmy korespondowali	korespondowałybyśmy byśmy korespondowały
2 os.	korespondowałbyś byś korespondował	korespondowałabyś byś korespondowała	korespondowałobyś byś korespondowało	korespondowalibyście byście korespondowali	korespondowałybyście byście korespondowały
3 os.	korespondowałby by korespondował	korespondowałaby by korespondowała	korespondowałoby by korespondowało	korespondowaliby by korespondowali	korespondowałyby by korespondowały

bezosobnik: korespondowano by

bezokolicznik: korespondować

imiesłów przysłówkowy współczesny: korespondując

gerundium: korespondowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: korespondujący

+

korespondować

+

z CZYM

łac. śred. correspondere 'dawać odpowiedź, odwzajemniać; odpowiadać (czemuś), być stosownym; pozostawać w określonym stosunku (do czegoś)'