wartownik
-
osoba pełniąca wartę
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
policja i inne służby mundurowe -
- uzbrojony, wojskowy; iracki, niemiecki... wartownik
- wartownik z bagnetem, z bronią, z karabinem
- wartownik na posterunku; wartownik przy bramie; wartownik w mundurze
- budka wartownika; służba, zmiana wartowników
- napaść na wartownika
- wartownik pilnuje, przechadza się; wartownicy czuwają, pełnią służbę, stoją, zmieniają się; otworzyli ogień, strzelali
- postawić; minąć wartownika
- podejść, strzelać do wartownika
- strzeżony przez wartownika
-
Wartownik, który pełnił służbę przy bramie, przysięgał, że Benita wróciła do willi około godziny 11.30 w nocy, przed zmianą warty.
źródło: NKJP: Andrzej Zbych: Stawka większa niż życie, 2000
Transportu pilnowali uzbrojeni wartownicy, którzy przeganiali ciekawskich.
źródło: NKJP: (WOW): Podhalańczycy wyjechali, Dziennik Polski, 1999-05-06
[...] pasażerowie niższych klas byli trzymani pod pokładem, za grubą kratą, strzeżoną przez uzbrojonego wartownika.
źródło: NKJP: Lucjan Wolanowski: Upał i gorączka, 1996
Dziś w malborskim zamku nie ma już rycerzy w białych płaszczach z czarnymi krzyżami. Ich miejsce zajęło 28 wartowników z sześcioma wielkimi psami.
źródło: NKJP: Tomasz Ejtminowicz: Największa kupa cegieł w Europie, Dodatek do Gazety Wyborczej, 1998-03-06
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wartownik
wartownicy
ndepr wartowniki
depr D. wartownika
wartowników
C. wartownikowi
wartownikom
B. wartownika
wartowników
N. wartownikiem
wartownikami
Ms. wartowniku
wartownikach
W. wartowniku
wartownicy
ndepr wartowniki
depr -