triumf

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1. zwycięstwo

  • 1.

    książk.  wspaniałe zwycięstwo nad przeciwnikiem w jakiejś walce
  • [trjumf] lub [trjũf], lub [tryjumf], lub [tryjũf], rzadziej [trijumf] lub [triũf]

  • CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Sport

    czynności związane ze sportem


    CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Czas wolny

    gry i zabawy


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Wojsko i wojna

    czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną

    • bezapelacyjny, niebywały, ogromny, ostateczny, pełny, spektakularny, wielki, wspaniały; historyczny; nieoczekiwany; zasłużony; pucharowy, turniejowy, wielkoszlemowy; wyjazdowy; polityczny, wyborczy triumf; triumf wimbledoński; militarny
    • triumf drużyny, ekipy, gospodarzy, gości, lidera, reprezentacji
    • triumf w Lidze Mistrzów, w Pucharze Polski, w turnieju, w zawodach; w walce; w wyborach
    • bliski triumfu
    • odnieść/odnosić; świętować; powtórzyć triumf
  • Ku zaskoczeniu fachowców i kibiców bardzo dobrze przejechał pierwszy przejazd slalomu specjalnego. Miał szansę na triumf w kombinacji alpejskiej.

    źródło: NKJP: Tomasz Surdel: Narciarstwo alpejskie. PŚ, Gazeta Wyborcza, 1996-01-22

    Triumf w meczu gwarantował wygranej ekipie najwyższe miejsce w tabeli rozgrywek, a tym samym walkę o upragniony finał [...].

    źródło: NKJP: (asr): Po ostatniej kolejce, Nowiny Raciborskie, 2008-04-01

    W 1997 roku trzy triumfy odnotowała Martina Hingis, wygrywając Australian Open, Wimbledon i US Open. Szwajcarka była wówczas bliska zdobycia Wielkiego Szlema [...].

    źródło: NKJP: Kobieta-kot, Dziennik Polski, 2002-09-09

    Wielkie zwycięstwo hetmana Stanisława Koniecpolskiego nad Abazy paszą zbiegło się ze wspaniałym triumfem armii Władysława IV Wazy nad wojskiem carskim pod Smoleńskiem i „wieczystym pokojem” z Rosją w Polanowie [...].

    źródło: NKJP: Mściwy kniaź walczy z ordą, Dziennik Polski, 2002-02-01

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. triumf
    triumfy
    D. triumfu
    triumfów
    C. triumfowi
    triumfom
    B. triumf
    triumfy
    N. triumfem
    triumfami
    Ms. triumfie
    triumfach
    W. triumfie
    triumfy
  • bez ograniczeń + triumf +
    (KOGO/CZEGO) + (nad KIM/CZYM)
  • łac. triumphus

    Wyraz łac. pochodzi od starołacińskiego triumphe! - okrzyku powtarzanego przy wyruszaniu kapłanów na procesje święta płodności.