sportowy - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.e

polegający na uprawianiu sportu

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Sport

festyn, pokaz, turniej; wyczyn; brydż, skat; chód, taniec sportowy; gra, impreza, olimpiada, rozgrywka, rywalizacja; dyscyplina, konkurencja; akrobatyka, szermierka, wspinaczka; działalność, kariera sportowa; widowisko, wydarzenie; współzawodnictwo; lotnictwo, strzelectwo sportowe; zajęcia, zawody, zmagania sportowe
sportowy i artystyczny, sportowy i integracyjny, sportowy i kulturalny, sportowy i rekreacyjny, sportowy i rozrywkowy, sportowy i turystyczny; międzynarodowy i sportowy, szkolny i sportowy

	Sporo ekspertów typuje zawodnika Wawelu Kraków do złotego medalu w chodzie sportowym na 50 km. Korzeniowski broni tytułu na tym dystansie. źródło: NKJP: (JOT): Marsz pośród węży, Dziennik Polski, 1999-08-04
	W SP im. Aleksandry Wisłockiej w Gładyszowie zostały rozegrane zawody sportowe w szachach i tenisie stołowym w ramach spotkania dzieci i młodzieży z Parafii św. Ducha w Nowym Sączu i ich rówieśników z Gładyszowa. źródło: NKJP: (DG): Sport potrafi łączyć, Gazeta Krakowska, 2005-10-11
	Jak już informowaliśmy, tytuł drużynowego mistrza Europy w brydżu sportowym już na kilkanaście spotkań przed końcem zapewniła sobie drużyna Włoch [...]. źródło: NKJP: Brydżyści jeszcze walczą, Dziennik Polski, 2002-06-27
	Wśród wielu ciekawych konkurencji sportowych rozegrano turniej piłki nożnej klas od III do VI, odbyły się wyścig w workach, rzut do kosza, bieg przez przeszkody z piłką na łyżce. źródło: NKJP: Jacek Kalinowski: Festyn w szkole, Lokalna, 2002-07-19

część mowy: przymiotnik

Stopień równy