-
1.
taktyczne, nie do końca uczciwe działanie mające na celu wygranie jakiegoś sporu -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie -
- wewnętrzna; skomplikowana rozgrywka; rozgrywka dyplomatyczna; taktyczna; polityczne; mafijne, pałacowe, partyjne, wewnątrzpartyjne; osobiste, personalne, wzajemne; zakulisowe rozgrywki; rozgrywki międzypartyjne, parlamentarne, wywiadowcze; przedwyborcze
- rozgrywki o władzę, o wpływy; o tron
- rozgrywki między mocarstwami, między politykami
- przedmiot rozgrywek
- rozgrywki !?toczą się
- wdać się; wciągnąć kogoś w rozgrywki
-
Zwolennicy umieszczenia PKiN w rejestrze zabytków twierdzili, że odwlekanie decyzji o wpisie Pałacu do rejestru zabytków to nic innego jak polityczna rozgrywka.
źródło: NKJP: M. Barwicka: Pałac pod lupą, Tygodnik Ciechanowski, 2007-03-07
Zbigniew Romaszewski, powołany przez premiera w ramach rozgrywek z prezydentem o „Wiadomości”, twierdzi, że będzie dążył do stworzenia dobrej, niezależnej telewizji.
źródło: NKJP: Anna Bikont: Nos czy tabakiera, Gazeta Wyborcza, 1992-06-06
[...] Austriacy zwlekali aż do kwietnia z oddaniem Beselerowi do dyspozycji Polskiego Korpusu Posiłkowego (legionów), traktując je jako atut w rozgrywce z Niemcami o wpływy w przyszłej Polsce.
źródło: NKJP: Stefan Kieniewicz: Historia Polski 1795-1918, 1968
[...] jest to system bardzo stabilny, co powoduje stabilność życia politycznego, której nie zagrażają nawet najostrzejsze dyskusje polityczne i rozgrywki między demokratami a republikanami.
źródło: NKJP: Stanisław Głąbiński: Polityka po amerykańsku, 1996
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rozgrywka
rozgrywki
D. rozgrywki
rozgrywek
C. rozgrywce
rozgrywkom
B. rozgrywkę
rozgrywki
N. rozgrywką
rozgrywkami
Ms. rozgrywce
rozgrywkach
W. rozgrywko
rozgrywki
-
+ rozgrywka + (między KIM ) + (o CO)
+ rozgrywka + (z KIM) + (o CO) -
Por. rozgrywać, zob. grać
-
Uznawane za niepoprawne w połączeniu rozgrywki toczą się.