okowy

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. ograniczenia

  • Definicja

    2.

    książk.  to, co ogranicza jakąś osobę lub rzecz w określonego rodzaju sposób, charakterystyczny dla rzeczy lub zjawiska wskazanego za pomocą sąsiadującego rzeczownika lub przymiotnika
  • Kwalifikacja tematyczna

    ATEMATYCZNY

  • Relacje znaczeniowe
    synonimy:  dyby
    kajdany
  • Połączenia
    • okowy niewoli, religii, systemu; materii
    • zerwać okowy
    • uwolnić się, wyzwolić się z okowów czegoś
  • Cytaty

    Resztki śniegu skrzypiały pod stopami, zerwał się wiatr i pośród chłodnych powiewów odkryliśmy też sygnały budzącej się wiosny, ziemi budzącej się do życia, zwolnionej z okowów zimy.

    źródło: NKJP: Zdzisław Skrok: Wielkie Rozdroże: ćwiczenia terenowe z archeologii wyobraźni, 2008

    Przed południem wygłaszają referaty lub tylko ich słuchają, oglądają wystawy, coś sprzedają, nad czymś dyskutują, cały czas myśląc o tym, jak by tu zerwać okowy sztywnego profesjonalizmu, zdjąć garnitur, służbową garsonkę i zaszaleć.

    źródło: NKJP: Tadeusz Wójciak: Chemistry - szaleństwo zmysłów, Detektyw nr 5 (153), 1999

    Ratownicy [..] szybko uwolnili ptaka z lodowych okowów.

    źródło: NKJP: (ever): Brodnica: Ratunek dla łabędzia, Gazeta Pomorska, 2010-01-21

    To zwycięstwo pozwalało też optymistycznie twierdzić, że nie przyjdzie nam długo czekać na wyzwolenie się również z oków religii [...].

    źródło: NKJP: Edwin Bendyk: Zatruta studnia: rzecz o władzy i wolności, 2002

  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: p3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. okowy
    D. okowów
    rzadziej oków
    C. okowom
    B. okowy
    N. okowami
    Ms. okowach
    W. okowy
  • Składnia
    bez ograniczeń + okowy +
    CZEGO
    bez ograniczeń + okowy +
    JAKIE
  • Pochodzenie

    Od psł. *o(b)kova lub *o(b)kovъ 'okucie, okuwanie', z tego 'to, czym się okuwa, skuwa; coś okutego', rzeczownik odczasownikowy od prasłowiańskiego czasownika przedrostkowego *o(b)kovati 'okuć' (od psł. *kovati 'kuć, okuwać'); zob. kuć