wrzucać - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

rzucając, umieszczać w ograniczonej czymś przestrzeni

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Praca

rodzaje pracy

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Najbliższe środowisko życia człowieka

czynności związane z codziennym życiem w domu

	synonimy:	rzucać
	hiperonimy:	umieszczać

wrzucać człowieka, więźnia; butelki, kamyki, odpady, opakowania, szkło, śmieci; kartki, listy; datki, monety, pieniądze, żeton
wrzucać do celi, do karceru; do fontanny, do garnka, do kartonu, do kieszeni, do kosza, do naczynia, do pudła, do kubła, do pieca, do pojemnika, do słoika, do skrzynki, do śmietnika, do torby, do urny, do walizki, do worka
wrzucać na ciężarówkę, na pakę; na patelnię, na tacę
wrzucać pod krzesła, pod podest, pod stół
wrzucać w ogień, w płomienie; w krzaki, w szparę

	Matka wrzucała kluski na wodę [...] źródło: KWSJP: Dom i szkoła razem wychowują dziecko, Gromada, 1950, nr 6
	W okresie wakacyjnym młodzi ludzie kolportowali na wielu poznańskich osiedlach reklamówki, nie wrzucali ich jednak do skrzynek pocztowych, tylko pod drzwi mieszkań. źródło: KWSJP: Magdalena Baranowska, Natalia Korytowska: Z wycieraczki do klienta, Głos Wielkopolski, 1998, nr 17/9
	Z tyłu, za nim, dwie damy kończyły właśnie pałaszować pieczonego kurczaka, a w kącie, na lewo od Ferdynanda, pani w zielonym kapeluszu, jedząc flaczki, co jakiś czas odrywała kawałek bułki i wrzucała pod stół nakryty długą, sięgającą prawie do podłogi serwetą. źródło: KWSJP: Ludwik Jerzy Kern: Ferdynand Wspaniały, 1963
	Strażnicy chodzący pod celą kazali być cicho - jeśli usłyszeli jakieś rozmowy wpadali do celi i wyciągali pierwszą z brzegu osobę bili na korytarzu - słuchać było krzyki - potem pobitego jak worek wrzucali do celi. źródło: KWSJP: Dalsze relacje, Kultura, 1976, nr 11

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wrzucałem +(e)m wrzucał	wrzucałam +(e)m wrzucała	wrzucałom +(e)m wrzucało	wrzucaliśmy +(e)śmy wrzucali	wrzucałyśmy +(e)śmy wrzucały
2 os.	wrzucałeś +(e)ś wrzucał	wrzucałaś +(e)ś wrzucała	wrzucałoś +(e)ś wrzucało	wrzucaliście +(e)ście wrzucali	wrzucałyście +(e)ście wrzucały
3 os.	wrzucał	wrzucała	wrzucało	wrzucali	wrzucały

bezosobnik: wrzucano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę wrzucał będę wrzucać	będę wrzucała będę wrzucać	będę wrzucało będę wrzucać	będziemy wrzucali będziemy wrzucać	będziemy wrzucały będziemy wrzucać
2 os.	będziesz wrzucał będziesz wrzucać	będziesz wrzucała będziesz wrzucać	będziesz wrzucało będziesz wrzucać	będziecie wrzucali będziecie wrzucać	będziecie wrzucały będziecie wrzucać
3 os.	będzie wrzucał będzie wrzucać	będzie wrzucała będzie wrzucać	będzie wrzucało będzie wrzucać	będą wrzucali będą wrzucać	będą wrzucały będą wrzucać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wrzucajmy
2 os.	wrzucaj	wrzucajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wrzucałbym bym wrzucał	wrzucałabym bym wrzucała	wrzucałobym bym wrzucało	wrzucalibyśmy byśmy wrzucali	wrzucałybyśmy byśmy wrzucały
2 os.	wrzucałbyś byś wrzucał	wrzucałabyś byś wrzucała	wrzucałobyś byś wrzucało	wrzucalibyście byście wrzucali	wrzucałybyście byście wrzucały
3 os.	wrzucałby by wrzucał	wrzucałaby by wrzucała	wrzucałoby by wrzucało	wrzucaliby by wrzucali	wrzucałyby by wrzucały

bezosobnik: wrzucano by

bezokolicznik: wrzucać

imiesłów przysłówkowy współczesny: wrzucając

gerundium: wrzucanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: wrzucający

imiesłów przymiotnikowy bierny: wrzucany

odpowiednik aspektowy: wrzucić

Zob. rzucić