-
2.
mniej istotna część jakiejś działalności lub dziedziny -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
słownictwo oceniające -
- intelektualne pobocze
- pobocze cywilizacji, dyplomacji, działań, historii, rozwoju, świata, śmierci, życia; rynku europejskiego, sztuki
- spychać coś/kogoś na pobocze
- wylądować, znaleźć się na poboczu czegoś
-
A my, z naszym katolicyzmem, czuliśmy się spychani na pobocze historii.
źródło: NKJP: Adam Michnik, Józef Tischner, Jacek Żakowski: Między Panem a Plebanem, 1995
Całkiem niesłusznie gdzieś na poboczach sztuki znajduje się twórczość artystów zwanych nieprofesjonalnymi, amatorami albo rzadziej autodydaktami.
źródło: NKJP: Nieprofesjonaliści?, Dziennik Polski, 2002-02-02
W kwietniu 1990 wyrokował: „Jeśli tak dalej pójdzie, znajdziemy się na poboczach Trzeciego Świata”
źródło: NKJP: Edward Krzemień, Gazeta Wyborcza, 1997-09-13
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pobocze
pobocza
D. pobocza
poboczy
C. poboczu
poboczom
B. pobocze
pobocza
N. poboczem
poboczami
Ms. poboczu
poboczach
W. pobocze
pobocza
-
Od wyrażenia przyimkowego po boku; zob. bok