wyprosić - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

poprosić kogoś, aby opuścił miejsce, w którym się znajduje

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

	[...] to, co mówił, było irytujące, a zdanie: „bo, wiesz, kobitki na mnie lecą” zdyskredytowało go w moich oczach. Ale sprawy zaszły tak daleko, że nie mogłam go wyprosić ani z mojego domu, ani z łóżka. źródło: NKJP: Maria Nurowska: Rosyjski kochanek, 1996
	Rządziła w kuchni niczym generał w armii i ona jedna miała odwagę wyprosić z niej zbyt natarczywą Reidernową. źródło: NKJP: Teresa Bojarska: Świtanie, przemijanie, 1996
	Raz sąd przerwał rozprawę, gdy jego zwolennicy zgotowali mu owację. Publiczność została wyproszona z sali rozpraw. źródło: NKJP: Jacek Szczepanik: Świtoń i żydokomunomasońska reszta świata, Gazeta Wyborcza, 1997-12-11
	Pamiętam, że Andrzejewski wyprosił go za drzwi i coś mu jeszcze przygadał o jego przedwojennej przeszłości, niekoniecznie komunistycznej, tak że Wirski wyszedł z biura jak niepyszny i przez dłuższy czas nie pokazał się na Krupniczej. źródło: NKJP: Tadeusz Kwiatkowski: Panopticum, 1995
	Jeden z nich wrzucił do środka butelkę z benzyną i podpaloną szmatą, po tym jak właściciel wyprosił ich z baru. źródło: NKJP: K. Wieteska: Mława: Chcieli podpalić bar, Tygodnik Ciechanowski, 2004-08-12

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyprosiłem +(e)m wyprosił	wyprosiłam +(e)m wyprosiła	wyprosiłom +(e)m wyprosiło	wyprosiliśmy +(e)śmy wyprosili	wyprosiłyśmy +(e)śmy wyprosiły
2 os.	wyprosiłeś +(e)ś wyprosił	wyprosiłaś +(e)ś wyprosiła	wyprosiłoś +(e)ś wyprosiło	wyprosiliście +(e)ście wyprosili	wyprosiłyście +(e)ście wyprosiły
3 os.	wyprosił	wyprosiła	wyprosiło	wyprosili	wyprosiły

bezosobnik: wyproszono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wyprośmy
2 os.	wyproś	wyproście

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyprosiłbym bym wyprosił	wyprosiłabym bym wyprosiła	wyprosiłobym bym wyprosiło	wyprosilibyśmy byśmy wyprosili	wyprosiłybyśmy byśmy wyprosiły
2 os.	wyprosiłbyś byś wyprosił	wyprosiłabyś byś wyprosiła	wyprosiłobyś byś wyprosiło	wyprosilibyście byście wyprosili	wyprosiłybyście byście wyprosiły
3 os.	wyprosiłby by wyprosił	wyprosiłaby by wyprosiła	wyprosiłoby by wyprosiło	wyprosiliby by wyprosili	wyprosiłyby by wyprosiły

bezosobnik: wyproszono by

bezokolicznik: wyprosić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wyprosiwszy

gerundium: wyproszenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wyproszony

odpowiednik aspektowy: wypraszać

+

wyprosić

+

KOGO + (SKĄD) + (DOKĄD)

Zob. prosić